De rechtbank Midden-Nederland heeft op 11 juli 2018 een vonnis gewezen in een zaak waarin de vraag aan de orde kwam, of iemand die in het handelsregister staat ingeschreven als bestuurder van een vennootschap, toch geen bestuurder kan zijn.

Casus
Wat was het geval? Een bestuurder van een zwemschool wordt door een curator aansprakelijk gesteld voor het tekort in het faillissement op grond van onbehoorlijke taakvervulling als bestuurder (bestuurdersaansprakelijkheid). De bestuurder stelt zich echter op het standpunt dat ondanks haar inschrijving in het handelsregister zij geen bestuurder van de vennootschap was, maar slechts werkneemster (en 10% eigenaar van de B.V.). Hierdoor kan zij niet als bestuurder worden aangesproken en aansprakelijk worden gehouden voor het tekort in het faillissement.

De vraag was nu of de gedaagde nu wel of niet aan te merken was als “bestuurder” van de zwemschool.

Standpunt curator
Volgens de curator was dat het geval, omdat blijkens het handelsregister van de kamer van koophandel zij ingeschreven stond als bestuurder en zij ook het formulier waarmee zij als bestuurder werd ingeschreven zelf had ondertekend. Voorts verrichtte zij een typische bestuurstaak, namelijk het verzorgen van de administratie van de zwemschool.

Standpunt gedaagde
Naar de mening van gedaagde kon zij niet als bestuurder worden beschouwd. Dit was namelijk nooit de bedoeling. Het was enkel de bedoeling dat zij 10% van de aandelen in de zwemschool zou krijgen en als zweminstructrice te werk zou worden gesteld. De notaris heeft het formulier voor het handelsregister ingevuld en daarbij aangekruist dat zij als bestuurder moest worden ingeschreven. Gedaagde dacht dat het tekenen van het formulier bij de notaris enkel nodig was voor de overdracht van de aandelen. Er was ook geen benoemingsbesluit van de aandeelhouders waarin gedaagde wordt benoemd tot bestuurder. Tot slot betwistte zij dat zij bestuurswerkzaamheden had verricht. Zij gaf alleen zwemles.

Oordeel rechtbank
De rechtbank hecht grote waarde aan de inschrijving van gedaagde bij het handelsregister als bestuurder en het feit dat zij het betreffende formulier zelf heeft ondertekend. De rechtbank oordeelt dan ook voorshands dat aan te nemen is dat gedaagde bestuurder van de zwemschool was. Desondanks wordt gedaagde in de gelegenheid gesteld om nader tegenbewijs te leveren, met name ten aanzien van haar betoog dat er geen benoemingsbesluit is van de AVA en dat het nooit haar bedoeling is geweest dat zij bestuurder van de zwemschool zou worden. Gedaagde wordt toegelaten tot het leveren van tegenbewijs en daartoe wordt de zaak aangehouden.

Hoe het verder zal aflopen is natuurlijk nog niet bekend. Maar als gedaagde slaagt in het leveren van tegenbewijs, dan zal de vordering van de curator worden afgewezen. Hij heeft dan namelijk niet bewezen dat gedaagde bestuurder was van de zwemschool, ondanks dat zij als bestuurder staat ingeschreven in het handelsregister. Alsdan kan zij ook niet als bestuurder haar taken onbehoorlijk hebben vervuld.

Dus het is mogelijk: ondanks inschrijving in het handelsregister kan men toch geen bestuurder zijn!

Hierbij verdient wel de opmerking dat doorgaans derden te goeder trouw mogen afgaan op het handelsregister. Artikel 25 Handelsregisterwet 2007 gaat namelijk uit van het beginsel dat derden te goeder trouw bij het sluiten van overeenkomsten op de geregistreerde gegevens kunnen vertrouwen. Probleem van de curator was echter dat hij zich niet op deze bepaling kan beroepen. De Hoge Raad heeft namelijk al in 1996 in het arrest Bodam Jachtservice uitgemaakt dat een curator geen derde is in de zin van artikel 25 Hrw., omdat zijn vordering voortvloeit uit de wet en niet uit een overeenkomst. Artikel 25 Hrw. kon hem dan ook niet baten.