Huurbescherming: de verhuurder kan niet zomaar opzeggen

Als het gaat om de verhuur van woonruimte kan de verhuurder het huurcontract slechts in een beperkt aantal in de wet opgesomde gevallen opzeggen:

1. Als je je als huurder niet als een goed huurder gedraagt. Dat is bijvoorbeeld het geval bij een huurachterstand, overlast of illegale onderverhuur. 
2. Als de verhuurder de woonruimte zelf dringend nodig heeft (dringend eigen gebruik). Hiervan is sprake als de verhuurder (of zijn ouders of kinderen) de woning zelf dringend nodig heeft of de woning wil slopen of wil renoveren en dit zonder beëindiging van de huurovereenkomst niet mogelijk is. Verkoop van de woning geldt niet als dringende reden om het huurcontract te beëindigen (koop breekt geen huur). Bovendien kan de koper het huurcontract pas na drie jaar opzeggen wegens dringend eigen gebruik.
3. Als de verhuurder de woning in principe zelf bewoont, maar tijdelijk verhuurt omdat hij naar het buitenland gaat en in het contract is opgenomen dat de huurder de woning weer zal verlaten als de verhuurder de woning weer zelf wil gaan bewonen (de zogenoemde diplomatenclausule of tussenhuur). Deze tijdelijke huurovereenkomst eindigt niet automatisch. De verhuurder moet hem opzeggen, maar dat kan alleen tegen het einde van de afgesproken termijn.
4. Als jij niet akkoord gaat met een redelijk voorstel van de verhuurder voor een vernieuwd huurcontract. Een voorstel voor vernieuwing mag bij sociale huur niet alleen gaan over de huurprijs of over de servicekosten. Waar moet je dan wel aan denken? Aan het vastleggen van mondelinge afspraken bijvoorbeeld, of de herziening van verouderde bepalingen.
5. Als de verhuurder de grond onder de woning nodig heeft om een geldend bestemmingsplan te verwezenlijken. Deze opzeggingsmogelijkheid wordt eigenlijk niet of nauwelijks gebruikt door particuliere verhuurders.
6. Als er een samenwonersclausule in de huurovereenkomst is opgenomen, en de verhuurder de oude woning ‘leeg’ wil kunnen verkopen omdat het samenwonen is geslaagd. Deze mogelijkheid is er pas sinds 1 juli 2024. De verhuurder moet dan wel aan een aantal voorwaarden voldoen.

Als de verhuurder de huurovereenkomst wil opzeggen, dan moet hij dit schriftelijk doen, per aangetekende brief of deurwaardersexploot. In deze brief moet hij de opzeggrond(en) vermelden. Daarbij geldt er een opzegtermijn van minimaal drie maanden. Bovendien moet jij als huurder een termijn van zes weken krijgen om (schriftelijk) in te stemmen met de huuropzegging. Ga je niet akkoord? Dan moet de verhuurder de rechter vragen om de huurovereenkomst te ontbinden.

Is niet aan deze voorwaarden voldaan? Dan is de opzegging nietig en loopt het huurcontract gewoon door.

Beëindiging met wederzijds goedvinden

Naast de hierboven genoemde opzeggronden kan de huurovereenkomst ook eindigen doordat jullie in goed overleg besluiten het huurcontract te beëindigen.

Een tijdelijke huurovereenkomst, kan dat nog?

Tot 1 juli 2024 was het ook mogelijk om tijdelijke huurovereenkomsten van maximaal twee jaar (voor zelfstandige woonruimten) te sluiten. Deze overeenkomsten eindigen vanzelf (‘van rechtswege’) op de afgesproken datum. De verhuurder moet je wel uiterlijk één maand voor de einddatum informeren over de komende einddatum. Doet hij dat niet? Dan wordt de huur voor onbepaalde tijd verlengd. 

Sinds 1 juli 2024 is het met de komst van de Wet vaste huurcontracten in principe niet meer mogelijk om tijdelijke huurcontracten te sluiten. Tijdelijke overeenkomsten die voor die datum zijn gesloten, lopen nog wel gewoon door. 

Over de Wet vaste huurcontracten lees je hier meer.

Hoe kunnen wij je helpen?

Ben jij verhuurder en wil je de huur opzeggen? Of ben jij een huurder en wil jouw verhuurder opzeggen, maar twijfel je of dat kan? En wil je een beroep doen op huurbescherming? Neem dan contact met ons op, we helpen je graag.