Ontslag op staande voet zet kruis door deel van vaststellingsovereenkomst
Ariens Een werkgever en werknemer spreken af dat de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden eindigt. Toch volgt enkele weken later alsnog een ontslag op staande voet. De kantonrechter van de rechtbank Amsterdam moet beoordelen wat dat betekent voor de eerder gesloten vaststellingsovereenkomst.
Een werknemer wordt boventallig verklaard vanwege een reorganisatie. Partijen sluiten een vaststellingsovereenkomst waarin zij afspreken dat het dienstverband enkele maanden later eindigt. De werknemer wordt vrijgesteld van werkzaamheden en krijgt onder meer een beëindigingsvergoeding mee. Kort daarna ontdekt de werkgever echter dat de werknemer duizenden bedrijfsbestanden heeft gekopieerd naar een persoonlijke online opslagomgeving. De werknemer wordt daarop op staande voet ontslagen.
Duizenden bestanden gekopieerd
Uit onderzoek blijkt dat meer dan 4.000 bestanden buiten de beveiligde bedrijfsomgeving zijn terechtgekomen. Het gaat onder meer om offertes, klanteninformatie, prijslijsten, onderhoudsplannen en interne handboeken. Daarnaast zijn tientallen e-mails met bijlagen doorgestuurd naar een privé e-mailadres. De werknemer stelt dat zij vooral privébestanden en foto's van haar kinderen wilde veiligstellen en dat een groot deel van de overdracht per ongeluk is ontstaan doordat een synchronisatieprogramma op de achtergrond actief bleef. De kantonrechter vindt die uitleg niet overtuigend. Daarbij weegt mee dat slechts een klein deel van de bestanden privé van aard was en dat de werknemer bekend was met de interne regels over vertrouwelijke informatie en gegevensbescherming.
Ontslag op staande voet terecht
Volgens de kantonrechter heeft de werkgever voldoende snel gehandeld nadat de melding van het mogelijke datalek binnenkwam. Ook is duidelijk genoeg uitgelegd waarom het ontslag werd gegeven. De kantonrechter oordeelt dat de werknemer ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door een grote hoeveelheid vertrouwelijke bedrijfsinformatie buiten de beveiligde omgeving van de werkgever te brengen. Daardoor verloor de werkgever de controle over de gegevens en kon niet meer worden vastgesteld wat ermee was gebeurd of of deze met derden waren gedeeld. Het ontslag op staande voet blijft daarom in stand.
Wat gebeurt er met de vaststellingsovereenkomst?
Daarmee is de zaak niet afgelopen. De werkgever stelt dat de eerder gesloten vaststellingsovereenkomst niet meer geldt en probeert een groot deel daarvan te vernietigen wegens dwaling. Dat lukt niet. De kantonrechter overweegt dat het grootste deel van de bestanden pas ná het sluiten van de vaststellingsovereenkomst naar de privéomgeving is verplaatst. Een werkgever kan niet dwalen over gebeurtenissen die op dat moment nog niet hebben plaatsgevonden. Het beroep op dwaling wordt daarom afgewezen.
Vergoeding blijft grotendeels bestaan
De kantonrechter oordeelt vervolgens dat de vaststellingsovereenkomst in beginsel moet worden nagekomen. Wel maakt het rechtsgeldige ontslag op staande voet verschil voor bepaalde onderdelen. De werknemer heeft geen recht meer op loon na de datum van het ontslag en ook niet op de afgesproken transitievergoeding. Voor die aanspraken is het, volgens de kantonrechter, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar om nog nakoming te verlangen. De afgesproken beëindigingsvergoeding blijft echter in stand. Die vergoeding was namelijk niet gebaseerd op het functioneren van de werknemer, maar op de bedrijfseconomische reorganisatie waardoor haar functie was vervallen.