Werkgever kan werknemer niet weghouden van werkplek
Ariens Een werkgever laat z’n personeel werken, dat spreekt voor zich. Maar wat als een werknemer niet op z’n werk mag komen en daardoor geen loon krijgt? De kantonrechter maakte daar korte metten mee.
Een man werkte voor een schoonmaakbedrijf. Dit deed hij bij een hostel. Een ander schoonmaakbedrijf gaat het werk in het hostel uitvoeren en schakelt daarvoor een onderaannemer in. Met die laatste sluit de man een schriftelijke arbeidsovereenkomst. Maar het nieuwe schoonmaakbedrijf en de onderaannemer laten hem niet meer werken en betalen ook geen loon. De man stapt naar de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam.
Ontbinding
Deze man lijkt twee werkgevers te hebben. Maar in de cao voor het schoonmaak- en glazenwassersbedrijf staat dat de partij die schoonmaakwerkzaamheden overneemt, ook de werknemers moet overnemen. Wat ook niet kon is dat de nieuwe werkgever de man had afgemeld bij het pensioenfonds. Nu de man niet meer werkt heeft de arbeidsovereenkomst geen nut meer. Deze kan, stelt de kantonrechter, per direct worden ontbonden, zoals de man had gevorderd. De werkgever (niet de onderaannemer) moet het achterstallige loon en de vakantietoeslag betalen.
Transitievergoeding
Daar komt een transitievergoeding bovenop, omdat de arbeidsovereenkomst wordt ontbonden nu de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Het wegvallen van het loon had nogal wat consequenties voor de man: hij zocht blikjes en flesjes voor statiegeld en at uit de vuilnisbak van het hostel. De man kreeg ook psychische problemen, vanwege de onzekere situatie, wat werd verergerd doordat de werkgever onbereikbaar was. Op basis van het normale salaris en het aantal gewerkte jaren krijgt de man een transitievergoeding van € 3.944.
Billijke vergoeding
Hij krijgt daarnaast een billijke vergoeding van € 10.000, ook dit omdat de ontbinding het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever. De man had € 28.000 geëist maar dat vindt de kantonrechter te veel, zeker nu de man weer is gaan werken voor zijn eerste werkgever. Die € 10.000 is een compensatie voor de grote financiële en psychische gevolgen die de man heeft ondervonden. De werkgever behandelde meerdere werknemers op deze manier, onder andere door asielzoekers en andere arbeidsmigranten te ronselen om hen te werk te stellen tegen een loon dat ver onder het minimumloon lag of hen helemaal niet te betalen. De billijke vergoeding moet zo hoog zijn dat dit de werkgever afschrikt om in de toekomst op deze manier de arbeidsrechtelijke regels aan haar laars te lappen.
Dwangsom
Tot slot moet de werkgever de man binnen een maand aanmelden bij het bedrijfstakpensioenfonds. Die verplichting volgt uit de arbeidsovereenkomst. Daaraan koppelt de kantonrechter een dwangsom van € 50 per dag, met een maximum van € 5.000, in het geval de werkgever geen actie onderneemt.