Als gevolg van de economische crisis zien veel ondernemers hun bedrijfsresultaten al jarenlang teruglopen. De ondernemer die gescheiden is en kinderen heeft is dan vaak niet meer in staat om de kinderalimentatie die in het verleden is vastgesteld te blijven betalen. Dat het echter niet zo eenvoudig is om ondanks de teruggelopen bedrijfsresultaten en het daardoor verminderde inkomen verlaging van kinderalimentatie te bewerkstelligen blijkt uit een recente uitspraak (10 december 2013) van het gerechtshof Amsterdam.

De casus

In dat geval had een ondernemer aan de rechter gevraagd de kinderalimentatie op nihil te stellen, omdat zijn bedrijfsresultaat was verminderd van circa € 100.000 in 2008 tot nog geen € 10.000 in 2012. Zijn ex echtgenote had in de procedure gesteld dat hij dan maar moest gaan solliciteren of via een uitzendbureau moest gaan werken en dat uit niets bleek dat hij pogingen had gedaan om zijn inkomstendaling op te vangen. De ondernemer had gesteld dat hij wel zijn best had gedaan om een baan te vinden, maar had verzuimd afschriften te overleggen van sollicitatiebrieven, afwijzingen daarvan of inschrijvingen bij uitzendbureaus.

Oordeel Hof Amsterdam

De rechtbank en in hoger beroep ook het gerechtshof stelden de ex echtgenote in het gelijk met de volgende overweging:

“Met betrekking tot de draagkracht van de man overweegt het hof dat vaststaat dat zijn bedrijfsresultaten sinds 2010 sterk zijn afgenomen. Echter, de man heeft nagelaten zijn stelling dat het hem, ondanks inspanningen, niet lukt om een betrekking in loondienst te vinden en dat zijn inkomstenverlies niet (deels) voor herstel vatbaar is voldoende te onderbouwen. Dat laatste had, in het licht van de stellingen van de vrouw en de dochter, en gelet op zijn leeftijd, werkervaring en de door hem genoten opleiding, op zijn weg gelegen…. Het hof is dan ook- evenals de rechtbank- van oordeel dat de man in staat is, dan wel moet worden geacht, zich een inkomen te verwerven dat hem, ook als rekening wordt gehouden met zijn lasten, voldoende draagkracht biedt om de vastgestelde bijdragen ten behoeve van de dochter en de kinderen te voldoen en dat dit, gelet op zijn bestaande onderhoudsverplichtingen, ook van hen gevergd kan worden.”

Het verzoek werd dus afgewezen en de geldende kinderalimentatie moest worden doorbetaald.