Werknemer Q. is al vanaf 1979 in dienst van Smurfit Kappa in de functie van heftruckchauffeur. In de nacht van 5 juli 2010 omstreeks 1.30 uur heeft Q. tijdens werktijd een Smurfit Kappa in eigendom toebehorende vlaggenmast van 8 a 9 meter en vlag gedemonteerd en op zijn aanhangwagen geladen. Op weg naar huis is Q. door de politie staande gehouden omdat de mast te ver uitstak en onder politiebegeleiding teruggebracht naar werkgever. Op 6 juli 2010 is Q. op staande voet ontslagen wegens het ontvreemden van bedrijfseigendommen. Q. heeft de nietigheid van het ontslag ingeroepen. Hij stelt zich op het standpunt dat geen sprake is van ontvreemding, maar van een WK-grap. Hij wilde de mast oranje verven en daarna weer terugplaatsen.

De kantonrechter in Winschoten kan een grapje blijkbaar wel waarderen en oordeelt dat het voldoende aannemelijk geworden dat Q. een ludieke actie voor ogen stond. Daarbij dient in aanmerking te worden genomen dat de gewraakte handeling plaatsvond in een tijd dat complete straten oranje kleurden in verband met het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika (Nederland moest het de dag nadat Q. de mast wegnam opnemen tegen Uruguay). Kennelijk heeft ook de politie een en ander niet opgevat als een normale betrapping op heterdaad, aangezien Q. niet is aangehouden en voor verhoor is meegenomen naar het bureau. Overigens is gesteld noch gebleken dat Smurfit Kappa aangifte heeft gedaan van een strafbaar feit. Daarnaast moet rekening worden gehouden met de aard van het object. Indien Q. zich ten koste van Smurfit Kappa had willen verrijken, had de verduistering van andere in het bedrijf aanwezige, economisch aantrekkelijker zaken meer voor de hand gelegen. Voorts overweegt de kantonrechter in dit verband dat Q. geen bijzondere kunstgrepen heeft gehanteerd om zijn handelen te verheimelijken. Vlag en mast lagen immers open en bloot op zijn aanhanger, reden waarom de politie zo snel kon ingrijpen. Dat Q ’s nachts heeft geacteerd doet hieraan niet af, aangezien dat heel goed kan passen in het scenario van de door Q. voorgenomen practical joke. Gelet hierop, alsook op de enigszins naïeve indruk die Q. ter zitting heeft gemaakt en het feit dat Q. ruim 30 jaar naar tevredenheid voor Smurfit heeft gewerkt, komt de kantonrechter tot de conclusie dat het ontslag op staande voet een stap te ver is. De vordering van Q. tot doorbetaling van loon wordt toegewezen.

Naar uit het bovenstaande blijkt klopt niet bij alle werkgevers het oranje hart even heftig! Het zal oranjefans deugd doen dat Q. hier uiteindelijk met de schrik vrij kwam.