Verzoek tot ontbinding arbeidsovereenkomst wegens weigering werknemer om meer dan 24 uur per week te werken (na daartoe een verzoek te hebben ingediend) is in strijd met artikel 3 Wet Aanpassing Arbeidsduur (WAA).

De casus

Werknemer  (35 jaar) is op 1 februari 2005 in dienst getreden van werkgever. Met ingang van 1 september 2012 is de arbeidstijd van werknemer in onderling overleg bij wijze van proef omgezet naar circa 24 uur per week omdat werknemer meer tijd wenste te hebben voor zorgtaken. Werkgever is hierin meegegaan, maar uitdrukkelijk onder voorwaarde dat het werk het toeliet. Het parttime werken zou volgens werkgever evenwel niet goed te combineren zijn met de werkzaamheden: werk bleef liggen, er kwam druk op de collega’s, goodwill bij klanten nam af. Op 20 februari 2013 heeft een eindevaluatie plaatsgevonden, waarbij door werkgever de conclusie is getrokken dat de proefperiode van zes maanden geen succes was. Werkgever heeft werknemer vervolgens verzocht om weer 40 uur te gaan werken, maar deze heeft te kennen gegeven dat dit voor hem geen optie meer was. Uiteindelijk hebben partijen volgens werkgever in overleg besloten de arbeidsovereenkomst beëindigen. Een daartoe door werkgever opgestelde vaststellingsovereenkomst is echter niet door werknemer getekend. Thans verzoekt werkgever ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

Oordeel kantonrechter Amersfoort

De kantonrechter oordeelt als volgt. De verzochte ontbinding is in strijd met artikel 3 WAA. Artikel 3 WAA verbiedt de werkgever om de arbeidsverhouding van de werknemer te beëindigen wegens de omstandigheid dat de werknemer, in of buiten rechte, om aanpassing van de arbeidsduur heeft verzocht. Volgt afwijzing van het ontbindingsverzoek.